Snując się bez celu po internecie trafiłem na listę znaków ostrzegawczych samobójstwa. Natychmiast objawy nadchodzącej śmierci skojarzyły mi się z typowymi objawami studiowania.
Znaki ostrzegawcze werbalne pośrednie. Osoba myśląca o samobójstwie może mówić:
„Jestem zmęczony/a życiem” - każdy student jest zmęczony życiem, zwłaszcza w poniedziałek „Jaki to wszystko ma sens?”- jedno z nieustannie dręczących duszę pytań „Rodzinie będzie beze mnie lepiej”- i lepiej i taniej! „Mam tego wszystkiego dość”- tylko nieliczni zdołali nigdy nie wypowiedzieć tych słów „Pożałujecie, że tak mnie traktowaliście”- po każdej wizycie w dziekanacie „Nikt mnie już nie potrzebuje”- gdy nikt nie chce od ciebie kserować notatek „Wkrótce mnie tu już nie będzie” - prorocze słowa - przed i w trakcie sesji Znaki ostrzegawcze bezpośrednie. Osoba myśląca o samobójstwie może mówić:- czyli lista pokrzepiających cytatów epoki romantyzmu!
„Postawnowiłem/łam się zabić” „Chciał(a)bym już nie żyć” „Mam zamiar popełnić samobójstwo” „Chcę skończyć z tym wszystkim” Znaki ostrzegawcze sytuacyjne. Osoba może zacząć myśleć o samobójstwie w następujących sytuacjach:
nagłe odrzucenie przez osobę znaczącą (np. sympatia)- normalka niedawna przeprowadzka, zwłaszcza niechciana- właściciel sprzedał bez naszej wiedzy wynajmowane mieszkanie :) śmierć osoby bliskiej, a zwłaszcza śmierć w wyniku nieszczęśliwego wypadku lub samobójstwa- śmierć Wertera!!! :( diagnoza nieuleczalnej choroby- umysłowej doświadczona poważna strata finansowa- gdy po weekendzie budzisz się z bólem głowy i pustym portfelem
